Kva er di beste lesaroppleving? Har du nokre litterære førebilete?
- Det er så mange. Som ganske ung oppdaga eg «Vent til våren, Bandini!» av John Fanta og blei veldig fanga av den. Det same skjedde med Kjartan Fløgstads «Dalen Portland» og «Fyr og flamme». Og Ragnar Hovland sine bøker. Eg liker Alan Sillitoe. Rune Christiansen. Haruki Murakami. Nils-Øivind Haagensen. José Saramago. Morrissey. James Kelman. Hubert Selby jr. Flannery O´Connor. Hanne Ørstavik. Frank O´Hara. Colm O´Gaora. Kristian Petri. Bruce Springsteen. Bob Dylan. Grace Paley. Per Petterson. Kyrre Andreassen. Gunnar Larsen. Raymond Chandler. Carson McCullers. Gene Dalby. Og så vidare. Og så vidare.

Korleis liker du å jobbe?
- Eg må ha god tid, vite at eg kan skrive fleire timar. Det går så altfor tregt å skrive. Kavar og kavar. Fem setningar om dagen, og eg hadde vore ein happy mann.

Og så eit bonusspørsmål: Korleis skriv ein gode noveller og romanar?
- Hadde eg visst det, hadde eg vore ein rik mann! Eg veit ikkje. Det er vel bare å setje seg ned og ta til ein plass, grave tvilsame juvelar fram frå hjernekista ein plass. John Updike samanlikna skrivinga ein gong med å sjå ei scene i «Lawrence of Arabia»: først ser du bare ei sandsky langt borte, så kjem sandskya nærmare, så ser du at det er ein kamel, så ser du at det er Omar Sharif på ein kamel, og så står Omar Sharif på ein kamel kloss oppi deg. Når du ser Omar Sharif inn i augene, veit du at du er i mål.