DEBATT

Nissen på lasset

Eg gjev full honnør for den ustoppelege kampen Tjomlid førar mot fordomsfulle religionar, sprø konspirasjonsteoriar og skadelege kvakksalvarar. Men eg melder meg ut av krigen. Eg saknar nissen min.

Melder seg ut av krigen: «Men før eg trekkjer meg ut av kampsona, ser eg meg tilbake, og der, midt i krysselden, står ein våt liten nisse. Han har visst blitt kasta ut med badevatnet. Eg tek han i handa og leier han med meg. Hopp opp på lasset mitt att du, seier eg. Det har vore så kjedeleg utan deg.» Foto: Privat
Melder seg ut av krigen: «Men før eg trekkjer meg ut av kampsona, ser eg meg tilbake, og der, midt i krysselden, står ein våt liten nisse. Han har visst blitt kasta ut med badevatnet. Eg tek han i handa og leier han med meg. Hopp opp på lasset mitt att du, seier eg. Det har vore så kjedeleg utan deg.» Foto: Privat Vis mer
Hei, denne artikkelen er over ett år gammel og kan inneholde utdatert informasjon
Eksterne kommentarer: Dette er en debattartikkel. Analyse og standpunkt er skribentens egen.
Publisert
Sist oppdatert

Mannen min elskar Gunnar Tjomlid. Eg forstår han godt, eg svermar for han sjølv frå tid til tid. Han er eit unikum. Eit oppkome av rasjonalitet. Gjennom bloggen sin held han domedag over alt som luktar av kvakksalveri, religiøst skrulleri, konspirasjonsteoriar og anna fjas. Han er slik ein presis korreks i kvardagen, alltid sakleg, knusktørr og likevel vittig. Tenkjer godt og skriv godt. Kjem meg alltid i forkjøpet og dundrar fakta i hovudet på meg før eg får sagt Snåsa.

Vi hadde gardshund då eg var lita, den typen som stakk av og sprang etter bilane. Ein gong han vart borte, ringte vi ein lokal synsk mann. Hunden kjem att om to dagar, sa han. Hunden låg påkjørt og daud i ei grøft. Det var den første knekken. Då Banana Airlines midt på 80-talet hadde konsert på Fagernes, bad eg intenst til Gud om å få reise, men vart ikkje bønhøyrd. Far min trassa Gud. Det var den andre knekken. Og slik heldt det fram. Likevel har eg alltid hatt ein hang til det alternative. Eg har vore hjå spådamer på tivoli, har lagt meg på benken hjå akupunktørar, homeopatar, osteopatar, til og med healerar. Utan å vera skikkeleg sjuk. Berre nyfiken. Heilt til eg møtte Tjomlid. No er eg ikkje nyfiken lengre. No veit eg betre.

For å fortsette å lese denne artikkelen må du logge inn

Denne artikkelen er over 100 dager gammel. Hvis du vil lese den må du logge inn.

Det koster ingen ting, men hjelper oss med å gi deg en bedre brukeropplevelse.

Gå til innlogging med

Vi bruker aID som innloggings-tjeneste, med din aID-konto kan du enkelt logge inn på alle våre sider som krever dette.

Vi bryr oss om ditt personvern

dagbladet er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Les mer