Å skriva utan å knusa stilla

Jacques Dupin skaper diktbilete fulle av konkretiserte draumespråk og stramt alvor.

Hei, denne artikkelen er over ett år gammel og kan inneholde utdatert informasjon
Publisert
Sist oppdatert

Dupin har ei fortid som redaktør i kunstforlaget til Fondation Maeght. Ikkje utan grunn har han skrive bøker om Miro og Giacometti, då ein finn att den første sine brå rørsler og den andre sitt stramme alvor, i tekstane. Eit breitt utval av dikta hans er overførde til norsk av H.K. Dahl. For poesilesarar som ikkje kjenner til Dupin, er det å seia at den som liknar mest, er den meir berømte René Char.

Men når nå så mange peikarar har vorte servert, skal det understrekast at me står overfor ein poet med si eiga røyst.

Og noko av det spennande, og problematiske, med desse dikta, er nettopp kven si røyst det er som talar i dei. Når ein les tekstane, kan ein merka at ein må revurdera dette undervegs.

Det er lite prangande over desse dikta, som ofte er som små fragment frå ein drøymande si nattbok. Stadig møter ein likevel ei inderlegheit som fortel at diktaren gjev av seg sjølv og sitt liv. Men han går aldri den direkte og lette omvegen om det episke eller utfyllande.

«Kom tilbake, kinkige kjærlighet» kan han utbryta i eit dikt.

Dette er dikt som opnar seg seint, og som opnar seg mot fortviling og groteske glimt av «En blodstenket rotte. Skriket fra tomheten som øser».

For å fortsette å lese denne artikkelen må du logge inn

Denne artikkelen er over 100 dager gammel. Hvis du vil lese den må du logge inn.

Det koster ingen ting, men hjelper oss med å gi deg en bedre brukeropplevelse.

Gå til innlogging med

Vi bruker aID som innloggings-tjeneste, med din aID-konto kan du enkelt logge inn på alle våre sider som krever dette.

Vi bryr oss om ditt personvern

Dagbladet er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Vil du vite mer om hvordan du kan endre dine innstillinger, gå til personverninnstillinger

Les mer