Ein klase rognebær mellom brysta

Svenske Lars Lundkvist er ein særprega nordisk poet som har halde fast på sin eigen poetiske metode.

Hei, denne artikkelen er over ett år gammel og kan inneholde utdatert informasjon
Publisert
Sist oppdatert

Med uventa sprang mellom ulike område og plan flettar han sine dikt til små reirliknande korger som har plass til det meste, og så slår han ein himmel over.

Ei av dei første inspirasjonskjeldene hans var samisk magi, og dette er særleg tydeleg i dei første diktsamlingane Njaka (1953) og Njåd (1961).

Andre innslag i veven hans kan vera inntrykk frå Ezra Pound, barneregler og frå ei naivistisk form for surrealisme. Viktige bøker er Trollskot (1986), Skrot (1988) og Tittskåp (1994). Den førebels siste diktsamlinga heiter Utvind og kom i 2003. Eit typisk sitat som viser den naive undringa og gleda over dei tinga som omgjev oss, er dette frå diktet «Rönnbär» i Tjuka (1991):

Ingen bær lyser i september som rognebæra, desse audmjuke og saktmodige fruktene der sola lèt sine barn bu når skulane tek til … Ta imot oss som ei gåve, eit gnistrande under! Og etter du har pynta gravene til dei døde med vin og himalayabalsam – legg då ein klase rognebær mellom brysta til din elskede.

I Bonniers Litterära Magasin skreiv Lennart Sjögren om dikta hans:

«For meg inneheld dikta hans noko av den same konsentrerte styrke i forma som eg kan merka i visse av Cézanne sine stilleben og komposisjonar.» (Nr. 3/1980)

For å fortsette å lese denne artikkelen må du logge inn

Denne artikkelen er over 100 dager gammel. Hvis du vil lese den må du logge inn.

Det koster ingen ting, men hjelper oss med å gi deg en bedre brukeropplevelse.

Gå til innlogging med

Vi bruker aID som innloggings-tjeneste, med din aID-konto kan du enkelt logge inn på alle våre sider som krever dette.

Vi bryr oss om ditt personvern

dagbladet er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Les mer