MÅ SKIFTE STRATEGI: Dersom Equinor skal gjere alvor av klimaengasjementet må dei vise at det stikker djupare enn Eldar Sætres festtaler, skriv artikkelforfattaren. Foto: NTB Scanpix
MÅ SKIFTE STRATEGI: Dersom Equinor skal gjere alvor av klimaengasjementet må dei vise at det stikker djupare enn Eldar Sætres festtaler, skriv artikkelforfattaren. Foto: NTB ScanpixVis mer

Det grønne skiftet:

Equinor har det i kjeften, men ikkje i handlingane

Eg har forståing for at det tar tid å forandre eit selskap, men gjett kor mange gonger du finn orda «solar», «sun», «wind», «hydrogen» eller «battery» i selskapets kvartalsrapport. Null gonger.

Meninger

Førre veke presenterte oljeselskapet Equinor sin første kvartalsrapport etter dei byta namn frå Statoil. Då namnebytet blei gjort kjent i vår var grunngjevinga at verda og selskapet er i endring, og at framover skal Statoil bli eit breidt energiselskap som ikkje berre driv med olje og gass, men også sol- og vindkraft. Equinor har lenge hatt fornybare energiprosjekt, men med namnebytet fekk ein inntrykk av at satsinga skulle bli større.

Kva er så ståa for fornybare energiprosjekt i det «nye» energiselskapet Equinor? Det har mildt sagt ikkje skjedd så mykje. Gjett kor mange gonger du finn orda «solar», «sun», «wind», «hydrogen» eller «battery» i kvartalsrapporten. Null gonger. Til samanlikning er orda «oil», «gas» og «exploration» brukt svært hyppig. Meldinga er klar: Det er først og fremst olje og gass Equinor held på med.

Dei fornybare prosjekta er gruppert saman i ein samlepost i rekneskapet, sidan desse pengesummane er såpass små samanlikna med olja og gassen. På ein måte er det heilt forståeleg – ein skal jo seie noko om kva selskapet driv med. Men på ei anna side så er det heilt uforståeleg, all den tid du for litt sidan knapt kunne gå forbi eit busstopp eller lese ei nettavis utan å bli bombardert med reklame der Equinor kom med alle slags moglege gjetord om forandring, sol, vind og det breie energiselskapet dei nå skulle bli.

Artikkelen fortsetter under annonsen

Eg har forståing for at det tar tid å forandre eit selskap. Men nå, eit par månadar etter Equinor kom til verda, så slit eg ennå med å sjå kor ektefølt klimaengasjementet til selskapet er. Dei har det i kjeften, men ikkje i handlingane.

For andre sommar på rad har Equinor ein storstilt leitekampanje i Barentshavet, på nokre av dei nordlegaste oljelisensane i Noreg. Dei planlegg oljeboring i The Great Australian Bight – eit sårbart område ofte omtalt som Australias Lofoten – til protest frå miljøfaglege råd og urfolk.

Equinor er blant dei mest aggresive selskapa på å bore etter endå meir olje i sårbare område over heile verda. Det trugar ikkje berre det lokale miljøet, men også klimaet på jordkloden all den tid me veit me har funne meir olje og gass på eksisterande felt enn me kan brenne for å halde oppvarminga av kloden til maksimalt 1,5 gradar. Årets sommar med ekstremvær som har blitt forsterka av klimaendringar er ei smerteleg påminning om kor me er på veg om me ikkje får gjort nok nå for å løyse klimakrisa.

Equinor er nødt til å ta ein del av det ansvaret for at det skal skje. Det finst andre selskap som har gått den vegen. Dansk olje og naturgass (Dong) skifta i fjor namn til Ørsted, og selde seg ut av alle olje- og gassprosjekta for å berre satse på fornybar energi. Ørsteds styreleiar uttalte då: «Klimaendringane er ei av dei største utfordringane verda står overfor i dag og for å unngå å påføre dei globale økosystema alvorleg skade skal me fundamentalt endre den måte me forsyner verda med energi på ved å skifte frå svart til grøn energi».

Dersom Equinor skal gjere alvor av klimaengasjementet må dei vise at det stikker djupare enn Eldar Sætres festtaler. Dei må droppe planar om å leite etter ny olje, og satse utelukkande på nye fornybare prosjekt. Då kan namnebytet bli noko meir enn grønvasking.

Lik Dagbladet Meninger på Facebook