Forsølva augustdikt

«Men så, seinare» er augustdiktet.

Hei, denne artikkelen er over ett år gammel og kan inneholde utdatert informasjon
Publisert
Sist oppdatert

(Dagbladet.no):

Men så, seinare

Men så, seinare kjem den forsølva setninga hårtynn mot den frostklåre himmelen. Som ei enorm sikkerheitsnål held ho dei to halvdelane av morgonen saman. Når dette første lyset blir halvvegs gløymt kjenner du brått graviteten i skjelettet. Alt verkar forkorta og du går som ein fyllik i skodde over den brølande motorvegen.

Finn Øglænd

Les intervju!

Juryens kommentar:

Av og til, som denne gongen, kan juryen vera samstemde om at ein tekst merker seg ut blant dei andre, utan heilt å kunna setja fingeren på kvifor. Og det sjølv om det også denne månaden var mange gode dikt ein kunne ha fokusert på. Det er ofte slik når det gjeld poesi, at det som gjer ein tekst til noko spesielt, har meir å gjera med tonen og klangen, stilen og kloa, atmosfæren og rommet kring elementa i teksten, enn det har å gjera med innhaldet eller noko som ein jury på ein eller annan måte kan gjenfortelja eller gripa i prosaiske ord.

Slik er det også denne gongen.

Det er ei klo og ein klang, eit grep og noko gripande over desse linjene som går frå sølv og hårtynn frost og inn i skjelettet til eit skjelvande lite mennesket ved samfunnets ustoppelege og bråkande rørsle. Dette gjorde at denne teksten vart ståande att som den me gjerne vil halda fram i lyset frå Diktkammerdikta i august.

For å fortsette å lese denne artikkelen må du logge inn

Denne artikkelen er over 100 dager gammel. Hvis du vil lese den må du logge inn.

Det koster ingen ting, men hjelper oss med å gi deg en bedre brukeropplevelse.

Gå til innlogging med

Vi bruker aID som innloggings-tjeneste, med din aID-konto kan du enkelt logge inn på alle våre sider som krever dette.

Vi bryr oss om ditt personvern

dagbladet er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Les mer