Influensa førte skogens poet til topps

Månadens poet Terje Tørrisplass er inne i ei intens diktboble.

MÅNADENS POET: Terje Tørrisplass fekk mye merksemd då han debuterte i bokform i fjor haust. Her snakkar den skogskjære, naturnære poeten om skriving og skogarbeid i eit intervju med Klassekampen. Faksimile: KLASSEKAMPEN
MÅNADENS POET: Terje Tørrisplass fekk mye merksemd då han debuterte i bokform i fjor haust. Her snakkar den skogskjære, naturnære poeten om skriving og skogarbeid i eit intervju med Klassekampen. Faksimile: KLASSEKAMPEN Vis mer
Hei, denne artikkelen er over ett år gammel og kan inneholde utdatert informasjon
Publisert
Sist oppdatert

Fire finalister vart i februar trekt fram frå dei «vaksnes» diktforum Diktkammeret. I ein særs sterk runde var konkurransen knivskarp, likevel meinte juryen det heilstøypte og kontrastfine Tog var hakket kvassare enn dei andre tre. Bak signaturen Torjus Myhr skjuler poeten Terje Tørrisplass seg. Han har vore månadens poet fleire gonger, og finalist minst 12, og fekk i 2010 òg eit større publikum med Eg bygger ikkje byar, diktsamlinga han debuterte med på Samlaget den hausten. Stavanger Aftenblad trakk boka fram som ein av årets beste, med lovord som «den mest modne, gjennomarbeidede og gjennomlevde debutboken».

Poeten las på lanseringa av diktkammerboka «Å våga seg ut i ord» i haust, men elles har det vore noe stilt frå han i det siste. Men, fortel poeten:

— Sjølv om eg i ei lang periode har nedprioritert Diktkammeret, så er det veldig vanskeleg å rive seg heilt laus. Ein loggar seg inn her for å sjå kva som skjer. Då er det lett å bli inspirert til å leggje ut eigne ting. Så i den siste tida har eg vore inne i ein liten dk-raptus att. Eg kjenner jo på det å bli månadens poet no som ei aldri så lita stadfesting av at det eg held på med for tida, ikkje er så borte vekk. Noko eg sjølv av og til kan tenkje at det er. Sjølv om eg fekk gitt ut ei godt motteken samling i 2010, så tenkjer eg ikkje på noko vis at eg skriv på eit høgare nivå enn veldig mange på dk. Snarare tvert om. Ofte rører eg det skikkeleg til.

For å fortsette å lese denne artikkelen må du logge inn

Denne artikkelen er over 100 dager gammel. Hvis du vil lese den må du logge inn.

Det koster ingen ting, men hjelper oss med å gi deg en bedre brukeropplevelse.

Gå til innlogging med

Vi bruker aID som innloggings-tjeneste, med din aID-konto kan du enkelt logge inn på alle våre sider som krever dette.

Vi bryr oss om ditt personvern

dagbladet er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Les mer