Kødd på nynorsk

Deppa diktinne med rødvinsrør på rim.

I erindringsboka «I grenseland» forteller Jahn Otto Johansen om en nidkjær far som hiver sønnens Askildsen-bok i ovnen, men overser Vesaas «siden han skrev på nynorsk». Men årene går. Få bedriver så mye språklig kødd som nynorskpoetene. Ragnar Hovland kan nevnes. Sissel Solbjørg Bjugn har allerede skrevet seg inn i lyrikkhistorien med kupletten «Eg bakar brød med havre og kli / Den finaste fitta i Nordland er mi».

I diktsamlingen «Depp» tar hun skrittet fullt ut, med rødvinsrør på rim, i en humor minst like matlei som Lille-lørdag, men med kunstnerisk kontroll over de språklige innfallene. «Når eg drikk vin, overmannar ikkje språket meg meir.» Her er nødrim og omvendt ordstilling:

Dø ein dag diverre må

Grete Waitz og Lille Graah.

Lille, lille Graah.

Kristensen og Kyrkjebø.

Alle damer må jo dø.

Må jo, må jo dø.

Kauffman, Dickinson, Curie

måtte dø. Ta mhre aussi.

Mhre au, mhre aussi.

Princess, Princess Di.

Det bør nevnes at «Depp» er en uvanlig mørk, naken og selvutleverende bok, med kødd som kontrapunkt. Enmannshumor for folk som ler best når de ikke har fått beskjed om det på forhånd.