NÅR GUD ER KVINNE: En kvinne ber ved elva Ganges i Allahabad i India, på Verdens vanndag 22. mars 2010. Foto: Rajesh Kumar Singh/AP Photo
NÅR GUD ER KVINNE: En kvinne ber ved elva Ganges i Allahabad i India, på Verdens vanndag 22. mars 2010. Foto: Rajesh Kumar Singh/AP PhotoVis mer

Når Gud er en kvinne

Her er maifinalistene!

||| Sola stekte og diktjurymedlemmene skinte om kapp med den da de i dag høytleste og diskuterte seg fram til maifinalistene i Dikt- og Skolekammeret.

Skolekammerets fem finalister først:
 
Regnbogegarn

Tru om Gud er
ei kvinne som
strikkar relasjonar
retta og vranga
maske for maske

Av Yngvild

perspektiv

den dagen jeg dør

vil føttene mine
ikke lenger være bundet fast
til relativitetens uslitelige lenker.

jeg skal danse

Av M

-

men jeg har ingen sjel
sa den ene
forbløffet
over seg selv
og den andre
sa
og jeg er ingen poet
rytmisk

forbløffet var de begge to
over musikken
rytmikken
alt de ikke hadde

kjennskap til

Av EKF

bundet

jeg risset mine siste
ord inn i en rakrygget
alm

lager føttene mine
avtrykk
i den gylne sanden
som små løfter

i en giftering

Av M

 
Sjå,

eg har fars
frakk på i dag

ber skulderputene
hans med rak rygg

dreg tunge lodd
langs bryggekanten

ROSA SKO: Poeten mia er i finalen med et dikt som handler om "å vekse ut av si eiga lykke og eit par rosa sko". Arkivfoto: JØRN H. MOEN
ROSA SKO: Poeten mia er i finalen med et dikt som handler om "å vekse ut av si eiga lykke og eit par rosa sko". Arkivfoto: JØRN H. MOEN Vis mer

Av Señor Flamingo

Dernest Diktkammerets fire finalister:

Før eg blir gravlagt

Før eg blir gravlagt under ein taus stjernehimmel vil eg gjerne vere ordlaus.
Høyrer du det stumme i meg?
Når du kjem, har eg nok mista alt; elles kunne du ikkje finne meg.
Ikkje noko hus, ikkje noka varm seng.

Måten eg dør på skal ikkje vere spektakulær.
Eg veit ingenting om døden, anna enn dei døde eg har bore i grava, dei vog nesten ingenting.
Kva skal du vege, kva skal eg vege?

Artikkelen fortsetter under annonsen

Idet eg spør om dette, går eg langsamt ned ei gate
med opplyste vindauge medan gule bussar køyrer og snur og er like tomme.

Du er utydeleg, og du lukkar døra,
det regnar og eg talar meg tom, ei jazzplate stansar, det er mild november.

Av ducato

å vekse ut av si eiga lykke og eit par rosa sko
 
å vekse ut av sin eigen yndlingjakke
den som sat så fint i livet

det livet du kledde så godt

du la på deg nokre kilo sideflesk
den tida du trudde ingen såg deg

du sleit ut eit par rosa paradisko
kasta stein
hoppa etter
hinka på ein fot
og sleit ut den andre

du må vente mange år før rosa vert mote
og du får tak i eit par
vårlette rosa sko
som kan føre deg vektlaus
til himmels

til paradis

Av mia

Utan ord
 
Skjelettet av ein pram
ved tjernet.

Han som rodde
ligg ein annan stad.

Slik byrjar hegrens tid.

Av Blikk

mai-kort
 
mellom et kirsebærtre i blomst
og en orestubbe som blør
et utsaga fjordgløtt

Av panina

Solbrente ønsker vi alle god videre skriving og lesing, liv og vår!

Juryen består av Helge Torvund, Kristian Rishøi og Maria Børja.