GODT SPRÅK: Reidun Ambø vil gjerne lese Harald Stanghelles kommentarer på nynorsk, men svaier ikke av den grunn. Foto: Vidar Ruud / NTB scanpix
GODT SPRÅK: Reidun Ambø vil gjerne lese Harald Stanghelles kommentarer på nynorsk, men svaier ikke av den grunn. Foto: Vidar Ruud / NTB scanpixVis mer

Nei, ein gamal sunnmøring svaier ikke av henrykkelse av å høre Harald Stanghelle!

Overraskande lesemåte av Finn-Erik Vinje.

Meninger

I Dagbladet skriv Vinje 15.7. "Om noen dialekter er pene, må nødvendigvis noen være stygge" og siterer noko eg skreiv i Aftenposten for ei tid sidan (der eg etterlyste meir bruk av nynorsk i pressa 130 år etter jamstellingsvedtaket). Eg ser ikkje samanhengen her. Eg skreiv at eg hadde eit ønskje om å kunne lese redaktør Stanghelle "sitt gode språk" i Aftenposten.

Når Stanghelle vert intervjua i radio og på fjernsyn "set eg frå meg kaffikoppen, legg ned strikkepinnane eller slår saman lap-toppen - eg lyttar-".

Denne sindige lyttemåten vert tolka som "hun formelig svaier av henrykkelse hver gang hun hører avisens redaktør.... Så vakkert er talespråket hans -". (Å nei, ein gamal sunnmøring i akademia svaier ikke av henrykkelse!)

I min tekst feller eg på ingen måte estetisk dom over dialektar, eg samanliknar ikkje dialektar, eg brukar ikkje ein einaste gong ordet dialekt eller skriv at Stanghelle sitt språk er vakkert.

Lesemåtar kan vere interessante, men innlegget til Vinje førte ikkje til henrykkelse denne gongen. Og dersom vi no skal snakke om dialektar: "må nødvendigvis noen dialekter være stygge, om noen dialekter er pene"?

Lik Dagbladet Meninger på Facebook