Noreg berre nest best

EIT OPPSLAG

i Le Monde Diplomatique fangar blikket: I ein samanliknande oversikt over vald i heimen i ulike land, figurerer Noreg som ein god nummer to, etter Finland, på rankinga. Vald i heimen inneber stort sett at kona i huset får bank. Noreg er med andre ord det nest beste landet til å pryle kjerringa, ein prestasjon FN ikkje har fått med seg.

At Finland og Noreg toppar lista, bør ikkje forundre nokon. Flatfylltradisjon, nordisk melankoli og overdriven heimekos dannar ein uslåeleg kombinasjon. Men har konkurransen mellom dei to landa vore rettferdig og demokratisk? Neppe. Finland har vore privilegert med hjelp frå EU. Salet av vodka etter at Brussel-regimet har fått finnane til å innføre kosmopolitiske alkoholprisar, har skote i veret. Ei heilflaske vodka kostar der borte no under ein norsk hundrelapp. Ein tilsvarande tendens er registrert i Sverige, og med det målmedvitne arbeidet til institusjonar som EU-domstol og overvakingsorgan, er det berre eit spørsmål om tid før domino-effekten gjer at dei sosialpolitiske ordningane i Sverige og Noreg går overende.

SLEIPINGANE

i Brussel har gjort dei godtruande skandinavane, som oppnådde EU- og EØS-avtalar fulle av alkoholpolitisk vellyd, til narrar.

Eg ser i Dagbladet (22.7.) at Jon Hustad nyleg har fått brillene sine knust under eit (tilfeldig?) besøk i Oslo sentrum. Når så EU med tid og stunder får viljen sin, kan det på ny bli aktuelt for han å granske, om han tør, tilstandane på nattetid i den ekstremt ungdomsdominerte hovudstaden. Her kan det bli knust grovare ting enn brillene til Hustad. Den gamle visdomen om at ingen forlèt denne byen utan å ha fått merke av den, kan få ein ny dimensjon. Og Noreg slår Finland i spurten, i konkurransen om å pryle kjerringa mest. Då kjem kanskje også den applausen Ottar Brox etterlyser (25.7.). Frå publikummet i Brussel.