Om Månadens dikt:

I eit fortetta poetisk språk, der orda spelar på lag med det usagte, og der uttrykket er originalt og gåtefullt, klarar Erik Bentsen å skapa ei dikta røynd.

Gatelys og neonskilt speglar seg i vatnet på gata og skaper ein «stjernesti».

Han har ei uro i kroppen og ein sigarett i andletet. Når han tek seg eit magadrag lyser gloa på sigaretten opp ansiktet, for så å bli svakare. Han svelgjer. Det er ein klump av angst i magen. Ein «smak av mørker». «Han svelger sitt ansikt» er ein mangetydig setning som mellom anna gir assosiasjonar til det å vera redd, skjula seg, svelgja av usikkerheit. Han ser spegelbiletet sitt i butikkvindauga. Han vandrar heim. Kjenner seg kanskje betre. Nynnar litt. Og når han har lagt seg og fell i søvn, fell regnet der ute og han lever, han er til, og han gjennomlever lyden av regnet vaken og i søvn.

Eit dikt som dette har mange kvalitetar og er poesi. Ei heller vanleg hending får sitt gyldige uttrykk på grunn av den spesielle bruken av språket. Ikkje fordi innhaldet er noko sensasjonelt.

Her er presentert ein lesemåte, men diktet kan sjølvsagt vera ope for mange andre tolkingar.

Juryen har denne månaden bestått av Helge Torvund (forfattar), Håvard Rem (forfattar), Unn Conradi Andersen (journalist, Dagbladet), Maria Børja (litteraturmedarbeider, Dagbladet) og Ingrid Sande Larsen (litteraturmedarbeider, Dagbladet).