Vilter ordleik og slåande alvor

Ei personleg blanding av vilter ordleik fører fram til plutseleg slåandet alvor.

Ei hymne til muldyret er sjeldan kost i norsk poesi, men i «Hvis en eselhingst besvangrer en hestehoppe» får dette dyret sitt dikt. Også den klona sauen Dolly er verdt eit dikt hjå Rebolledo Pedersen, og det svingar av det: «Hvem tør dikte etter Dolly? / Hvem tør by opp Dolly til et dikt? (...) Hvem vil ha hengende på veggen et forbilde som er kopi? / Om kopien er aldri så tro?»

Meir å forventa er det at ein diktar som denne skriv om vår kulturhistorie. Og det gjer han - til dømes om eit måleri av Magritte. «Golconde» heiter biletet, og alt med linja «Et skybrudd av saksbehandlere» ser vel dei fleste det for seg. I eit fantasifullt evolusjonsdikt fangar han vidare effektivt inn to av våre store diktarar på ei einaste linje, idet han spelar på Hamsunds «Skærgaardsø»: «Wildenvey var alt spirea»

Ferdskrivaren har altså fanga opp «reiser» av svært ulik karakter. Boka er delt opp i fire deler, etter vindretningane. Delen «Norda» startar med eit dikt om norønnafolket si ferd frå «befruktere» til «befraktere» til dagens «borekroners konger». Han speler også svært morosamt på filmen «Den andalusiske hund» av Dali og Buñuel; «Don og Dtna, en andalusisk hann / og en andalusisk hunn / Ikonet som har delt et blikk / og snart skal dele øyet.»

Nå må det seiast at det hender at ordet fangar diktaren i den grad at han styrtar av garde mot nye ordspel utan å etterlate seg særlege spor i lesarens sinn. Men det er imponerande når han på sitt heilt eige vis er vilt morosam og spelar på ord som om han ikkje hadde noko ærend, og det så brått stig fram eit veldig alvor, som i «Tvil og tro og tid»:

Men alt tar tid, tid tar tid

Fortid tar framtid

og framtid fortid

Fossile imperier har sin tid

Og fossile imperier

som fyrer med

fossile imperier

503 Service Unavailable

Error 503 Service Unavailable

Service Unavailable

Guru Meditation:

XID: 60134524


Varnish cache server