DEBATT

«Ways of seeing»

Fins det eit godt hat?

Etterpåklokskap er også ein klokskap. Eg skulle ha formulert meg på ein annan måte.

I følgje Tybring-Gjedde har eg altså kome med ei valdsam hatefull ønskjetenking for han om død og forderving, skriver Jarl Wåge. Foto: Gorm Kallestad / NTB
I følgje Tybring-Gjedde har eg altså kome med ei valdsam hatefull ønskjetenking for han om død og forderving, skriver Jarl Wåge. Foto: Gorm Kallestad / NTB Vis mer
Hei, denne artikkelen er over ett år gammel og kan inneholde utdatert informasjon
Eksterne kommentarer: Dette er en debattartikkel. Analyse og standpunkt er skribentens egen.
Publisert

Christian Tybring-Gjedde er mektig vred. På eit gudsord frå Ytre Nordfjord. Nemleg meg. I Dagbladet 3. februar skreiv han at eg valde å gå i strupen på han personleg og lanserte det som han oppfatta som «en voldsom hatefull ønsketenkning om sin skjebne». Så føydde han til: «Det gode hatet trenger som kjent ingen rettferdiggjøring».

Sjølve opphavet til synda, er denne setninga i ein kronikk eg skreiv om blant andre Tybring-Gjedde og Black Box Theatre: «Det er så ein kunne ønskje seg magiske evner og ein tidsmaskin og la Tybring-Gjedde hamne som jøde i Nazi-Tyskland. Då tenkjer eg han skulle få opplevd ein annan invasjon av private sfærer enn filming av husfasadar». Dette har Tybring-Gjedde tolka slik på Facebook-sida si: «Lærer Jarl Wåge ønsker at jeg skal bli forfulgt og drept på bestialsk vis.»

Min kronikk var i ein reaksjon på følgjande utsagn på Facebook frå Tybring-Gjedde om Black Box Theatre sin kritikk av maktmenneskje i Noreg: «Parallellene til nazistenes beskrivelse og forfølgelse av jødene før og under andre verdenskrig er slående».

Etterpåklokskap er også ein klokskap. Eg skulle ha formulert meg på ein annan måte. Ikkje misforstå. Eg er ingen angrande syndar, men setninga eg skreiv, har gjeve Tybring-Gjedde eit påskot til å prøve å tolke meg langt ut av banen. Sjølvsagt skulle eg ha skrive noko som dette i staden: «Hadde Tybring-Gjedde vore jøde i Nazi-Tyskland, hadde han nok opplevd ei heilt anna form for forfølgjing enn at eit teater filma husfasaden hans.»

For å fortsette å lese denne artikkelen må du logge inn

Denne artikkelen er over 100 dager gammel. Hvis du vil lese den må du logge inn.

Det koster ingen ting, men hjelper oss med å gi deg en bedre brukeropplevelse.

Gå til innlogging med

Vi bruker aID som innloggings-tjeneste, med din aID-konto kan du enkelt logge inn på alle våre sider som krever dette.

Vi bryr oss om ditt personvern

Dagbladet er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Vil du vite mer om hvordan du kan endre dine innstillinger, gå til personverninnstillinger

Les mer